Rok 1954/55 rozpoczyna się pod nowym kierownictwem. Koleżanka Izydorska Mirosława, młoda i energiczna osoba pracuje na tym stanowisku 3 lata. Do roku 1957 zostaje nauczycielem tejże szkoły. Budynek przy ul. Stojanowskiej przystosowany dla 400 – 450 dzieci od 9 – 11 oddziałów w 1954 roku liczył już około 600 dzieci – 14 oddziałów.
Władze Oświatowe przy dzielnicowej Radzie Narodowej Praga Śródmieście budują dla szkoły 114 budynek nowoczesny przy ul. Remiszewskiej. Budynek stanął w ciągu jednego roku. Z pozoru szkoła- pałac, a właściwie budynek jest tandetny, jak większość nowoczesnych budynków. Wprawdzie ma 15 izb lekcyjnych, kilka specjalnych wyposażonych pracowni i salę gimnastyczną z urządzeniami, piękną świetlicę, stołówkę i kuchnię, może pomieścić 600 dzieci na jedną zmianę i nie odczuwa się ciasnoty, a jednak wychowawczo jest bez porównania znacznie gorzej niż było na ul. Stojanowskiej. Do nowego budynku znów przyszedł nowy kierownik kol. Tomaszewicz Leon i pracował w szkole tylko jeden rok.
Pierwszego września 1958 roku objął kierownictwo poważny i doświadczony kol. Ochnio Bolesław, lecz tylko do końca 1959 r. pracował, czyli półtora roku. Od stycznia 1960r. ,,najwyższą” instancją w naszej szkole znów byłam ja i kol. Kalbarczyk jako pełniący obowiązki dyrektora szkoły S.P.Z do końca roku szkolnego 59/60.